ردیابی توسط پاسپورت، شایعه یا واقعیت!!

0 360

ردیابی توسط پاسپورت، شایعه یا واقعیت!!
5 (100%) 3 votes

 

اخیرا ویدئوهایی در شبکه های اجتماعی منتشر شده و دست به دست می شود که در آن شخصی با باز کردن جلد پاسپورت خودش ، به تراشه ای اشاره می‌کند و مدعی است این تراشه جی پی اس (GPS) است و از آن برای ردیابی افرادی که به خارج از کشور مسافرت می‌کنند استفاده می‌شود . در این کلیپ همچنین محل قرارگیری تراشه ی جی پی اس یا مکان یاب به نمایش گذاشته می شود .

اما واقعا این چیپ درون پاسپورت چه کاربردی دارد؟

آیا همانطور که در ویدئو اشاره شده برای ردیابی مورد استفاده قرار می‌گیرد؟

ظاهرا وقتی چیپ های هوشمند در ایران مورد استفاده قرار می گیرند حرف و حدیث ها و شایعات همه جا را فرا می گیرد ، از سیستم RFID درختهای تهران که بحث شنود توسط آنها مطرح شد تا سیستم پاسپورت دیجیتال که هم اکنون بحث ردیابی مطرح گردیده است ،  ولی وقتی متوجه می شویم که  معاون حقوقی و پارلمانی نیروی انتظامی در سال 1386 عنوان کرده بوده :

” محمد مهدی محمدی فر در حاشیه جلسه علنی امروز مجلس شورای اسلامی در جمع‌ خبرنگاران درباره ویژگی گذرنامه هوشمند افزود : در جلد این گذرنامه‌ ها تراشه های الکترونیکی همانند سیستم جی پی اس قرار می گیرد که موقعیت فرد را مشخص خواهد کرد! “

دیگر نمیشود انتظار از مردم عادی داشت که از اینگونه شایعات جلوگیری بشود!

جا دارد هر چه سریعتر نیروی انتظامی جهت شفاف سازی، صحبت های معاون پارلمانی خودش را تصحیح نماید چون از نظر فنی ایجاد سیستم موقعیت یابی پسیو با چنین ابعادی آن هم پسیو و بدون باطری را فقط میتوان در فیلم های هالیودی و یا آینده صنعت نظامی جهان مشاهده نمود!

واقعیت در مورد پاسپورت های ایرانی چیست؟

همانطور که در تصویر به خوبی مشخص است ، با توجه به نوع آنتن و عدم وجود باتری؛ این تراشه تنها یک تراشه الکترونیکی است که دربر دارنده اطلاعات هویتی است که در جهت تسهيل امور اداری استفاده می شود.

ایران در ماه ژوئیه 2007 صدور گذرنامه های دیپلماتیک و خدمات بیومتریک را آغاز کرد و از 20 فوریه 2011 شروع به صدور گذرنامه های بیومتریک معمولی کرد. در شکل زیر کشورهایی که از پاسپورت بیومتریک استفاده می کنند به رنگ سبز نشان داده شده است!

این پاسپورت ها شامل یک چیپ الکترونیکی هست که 32 کیلوبایت اطلاعات بیومتریک شخص مانند تشخیص چهره، اثر انگشت و اطلاعات عنبیه افراد می باشد. این پاسپورت ها تحت عنوان پاسپورت های الکترونیکی یا دیجیتالی هم شناخته می شوند . دقیقا دلیل وجود این چیپ هم الکترونیکی بودن پاسپورت است و اصلا جای نگرانی نیست.

پاسپورت بیومتریک چیست؟

همانطور که انتظار می رود پاسپورت های بیومتریک ترکیبی از اطلاعات سنتی نظیر عکس و کاغذ و … و اطلاعات دیجیتالی مثل اثر انگشت ، رنگ و اسکن قرنیه چشم و یک نسخه دیجیتال از تصویر دارنده گذرنامه است.   

اصطلاحا به این پاسپورتها پاسپورت های الکترونیکی ، دیجیتالی ( ePassport or digital passport ) گفته میشود. گذرنامه الکترونیک تنها یک ریز تراشه نسبت‌ به گذرنامه‌ های پیشین در خود داشته که جعل و تقلب در آن را بشدت محدود می‌کند.

امنیت اطلاعات گذرنامه دیجیتال؟

1- برخلاف اسکناس دارای سریال نبوده و تمامی کدهای ریز تراشه بصورت تصادفی انتخاب می‌شوند.

2- استفاده‌ از سامانه بی‌ای‌سی(BAC) در جابجایی داده بین تراشه و اسکنر . بدین ‌ترتیب برای آغاز تراکنش نیاز به کلید آغاز و دیگر داده ‌های قابل شناسایی سامانه کنترل بوده و ضریب سرقت داده‌ ها کمتر می‌شود.

3- تأیید غیر فعال و استفاده از تابع درهم ‌ساز رمزنگارانه و امضای دیجیتال برای بالا بردن ضریب اطمینان در ارتباط امن بین تراشه و اسکنر.

4- تأیید فعال که بر عکس روش بالایی هر تراشه دارای یک شماره شناسایی غیر قابل کپی ‌برداری بوده که توسط اسکنر شناسایی می‌شود .

5- تراشه در بخش درونی جلد گذرنامه یا یک برگه داخلی قرار گرفته در حالیکه جنس و ساختار خود جلد گذرنامه به شکلی است که برای خواندن داده‌ها باید گذرنامه را باز نمود؛ بنابراین در هنگام عدم استفاده از تراشه و داده‌ها ، گذرنامه بسته مانده و جلد گذرنامه با ایجاد قفس فارادی از دزدی داده‌ های الکترونیکی جلوگیری خواهد کرد.

افرادی که احیانا سعی دارند این چیپ را از بین ببرند در نظر داشته باشند که با این کار اعتبار پاسپورت خودشان را از بین می برند و امکان دارد در اولین فرودگاه ایرانی و یا خارجی دچار چالش و مشکل شوند.

ردیابی توسط پاسپورت، شایعه یا واقعیت!!
5 (100%) 3 votes

منبع Csiw

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.